Yaad-e-Namaz Get the app

خانه › قرآن › 56

سوره Waqiah سُورَةُ الوَاقِعَةِ

سوره 56 · 96 آیه · مکی

Tap an ayah number to listen from there. Recitation streamed from Al Quran Cloud · Print / save as PDF

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

56:1
إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿1﴾

هنگامی که واقعه عظیم (قیامت) واقع شود،

56:2
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿2﴾

هیچ کس نمی‌تواند آن را انکار کند!

56:3
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾

(این واقعه) گروهی را پایین می‌آورد و گروهی را بالا می‌برد!

56:4
إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا ﴿4﴾

در آن هنگام که زمین بشدّت به لرزه درمی‌آید،

56:5
وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا ﴿5﴾

و کوه‌ها در هم کوبیده می‌شود،

56:6
فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا ﴿6﴾

و بصورت غبار پراکنده درمی‌آید،

56:7
وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًا ثَلَٰثَةً ﴿7﴾

و شما سه گروه خواهید بود!

56:8
فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿8﴾

(نخست) سعادتمندان و خجستگان (هستند)؛ چه سعادتمندان و خجستگانی!

56:9
وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿9﴾

گروه دیگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانی!

56:10
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿10﴾

و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند،

56:11
أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾

آنها مقرّبانند!

56:12
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿12﴾

در باغهای پرنعمت بهشت (جای دارند)!

56:13
ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾

گروه زیادی (از آنها) از امّتهای نخستینند،

56:14
وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿14﴾

و اندکی از امّت آخرین!

56:15
عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿15﴾

آنها [= مقرّبان‌] بر تختهایی که صف‌کشیده و به هم پیوسته است قراردارند،

56:16
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿16﴾

در حالی که بر آن تکیه زده و رو به روی یکدیگرند!

56:17
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾

نوجوانانی جاودان (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنان می‌گردند،

56:18
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ ﴿18﴾

با قدحها و کوزه‌ها و جامهایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)!

56:19
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿19﴾

امّا شرابی که از آن درد سر نمی‌گیرند و نه مست می‌شوند!

56:20
وَفَٰكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿20﴾

و میوه‌هایی از هر نوع که انتخاب کنند،

56:21
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿21﴾

و گوشت پرنده از هر نوع که مایل باشند!

56:22
وَحُورٌ عِينٌ ﴿22﴾

و همسرانی از حور العین دارند،

56:23
كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿23﴾

همچون مروارید در صدف پنهان!

56:24
جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿24﴾

اینها پاداشی است در برابر اعمالی که انجام می‌دادند!

56:25
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿25﴾

در آن (باغهای بهشتی) نه لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند نه سخنان گناه آلود؛

56:26
إِلَّا قِيلًا سَلَٰمًا سَلَٰمًا ﴿26﴾

تنها چیزی که می‌شنوند «سلام» است «سلام»!

56:27
وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿27﴾

و اصحاب یمین و خجستگان، چه اصحاب یمین و خجستگانی!

56:28
فِى سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿28﴾

آنها در سایه درختان «سِدر» بی‌خار قرار دارند،

56:29
وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿29﴾

و در سایه درخت «طلح» پربرگ [= درختی خوشرنگ و خوشبو]،

56:30
وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿30﴾

و سایه کشیده و گسترده،

56:31
وَمَآءٍ مَّسْكُوبٍ ﴿31﴾

و در کنار آبشارها،

56:32
وَفَٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ﴿32﴾

و میوه‌های فراوان،

56:33
لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿33﴾

که هرگز قطع و ممنوع نمی‌شود،

56:34
وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ﴿34﴾

و همسرانی بلندمرتبه!

56:35
إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءً ﴿35﴾

ما آنها را آفرینش نوینی بخشیدیم،

56:36
فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿36﴾

و همه را دوشیزه قرار دادیم،

56:37
عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿37﴾

زنانی که تنها به همسرشان عشق می‌ورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند!

56:38
لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿38﴾

اینها همه برای اصحاب یمین است،

56:39
ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿39﴾

که گروهی از امّتهای نخستینند،

56:40
وَثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿40﴾

و گروهی از امّتهای آخرین!

56:41
وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿41﴾

و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالی (که نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده می‌شود)!

56:42
فِى سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ﴿42﴾

آنها در میان بادهای کشنده و آب سوزان قرار دارند،

56:43
وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ ﴿43﴾

و در سایه دودهای متراکم و آتشزا!

56:44
لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ﴿44﴾

سایه‌ای که نه خنک است و نه آرامبخش!

56:45
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿45﴾

آنها پیش از این (در عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند،

56:46
وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿46﴾

و بر گناهان بزرگ اصرار می‌ورزیدند،

56:47
وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿47﴾

و می‌گفتند: «هنگامی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟!

56:48
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿48﴾

یا نیاکان نخستین ما (برانگیخته می‌شوند)؟!»

56:49
قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿49﴾

بگو: «اوّلین و آخرین،

56:50
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿50﴾

همگی در موعد روز معیّنی گردآوری می‌شوند،

56:51
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿51﴾

سپس شما ای گمراهان تکذیب‌کننده!

56:52
لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ ﴿52﴾

قطعاً از درخت زقّوم می‌خورید،

56:53
فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿53﴾

و شکمها را از آن پر می‌کنید،

56:54
فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿54﴾

و روی آن از آب سوزان می‌نوشید،

56:55
فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿55﴾

و همچون شتران مبتلا به بیماری عطش، از آن می‌آشامید!

56:56
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿56﴾

این است وسیله پذیرایی از آنها در قیامت!

56:57
نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿57﴾

» ما شما را آفریدیم؛ پس چرا (آفرینش مجدّد را) تصدیق نمی‌کنید؟!

56:58
أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿58﴾

آیا از نطفه‌ای که در رحم می‌ریزید آگاهید؟!

56:59
ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿59﴾

آیا شما آن را (در دوران جنینی) آفرینش (پی در پی) می‌دهید یا ما آفریدگاریم؟!

56:60
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿60﴾

ما در میان شما مرگ را مقدّر ساختیم؛ و هرگز کسی بر ما پیشی نمی‌گیرد!

56:61
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿61﴾

تا گروهی را به جای گروه دیگری بیاوریم و شما را در جهانی که نمی‌دانید آفرینش تازه‌ای بخشیم!

56:62
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿62﴾

شما عالم نخستین را دانستید؛ چگونه متذکّر نمی‌شوید (که جهانی بعد از آن است)؟!

56:63
أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿63﴾

آیا هیچ درباره آنچه کشت می‌کنید اندیشیده‌اید؟!

56:64
ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿64﴾

آیا شما آن را می‌رویانید یا ما می‌رویانیم؟!

56:65
لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿65﴾

هرگاه بخواهیم آن را مبدّل به کاه در هم کوبیده می‌کنیم که تعجّب کنید!

56:66
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿66﴾

(بگونه‌ای که بگویید:) براستی ما زیان کرده‌ایم،

56:67
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿67﴾

بلکه ما بکلّی محرومیم!

56:68
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿68﴾

آیا به آبی که می‌نوشید اندیشیده‌اید؟!

56:69
ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿69﴾

آیا شما آن را از ابر نازل کرده‌اید یا ما نازل می‌کنیم؟!

56:70
لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿70﴾

هرگاه بخواهیم، این آب گوارا را تلخ و شور قرار می‌دهیم؛ پس چرا شکر نمی‌کنید؟!

56:71
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿71﴾

آیا درباره آتشی که می‌افروزید فکر کرده‌اید؟!

56:72
ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿72﴾

آیا شما درخت آن را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟!

56:73
نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةً وَمَتَٰعًا لِّلْمُقْوِينَ ﴿73﴾

ما آن را وسیله یادآوری (برای همگان) و وسیله زندگی برای مسافران قرار داده‌ایم!

56:74
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿74﴾

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را پاک و منزّه بشمار)!

56:75
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿75﴾

سوگند به جایگاه ستارگان (و محل طلوع و غروب آنها)!

56:76
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿76﴾

و این سوگندی است بسیار بزرگ، اگر بدانید!

56:77
إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌ كَرِيمٌ ﴿77﴾

که آن، قرآن کریمی است،

56:78
فِى كِتَٰبٍ مَّكْنُونٍ ﴿78﴾

که در کتاب محفوظی جای دارد،

56:79
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾

و جز پاکان نمی‌توانند به آن دست زنند [= دست یابند].

56:80
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿80﴾

آن از سوی پروردگار عالمیان نازل شده؛

56:81
أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿81﴾

آیا این سخن را [= این قرآن را با اوصافی که گفته شد] سست و کوچک می‌شمرید،

56:82
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿82﴾

و به جای شکر روزیهایی که به شما داده شده آن را تکذیب می‌کنید؟!

56:83
فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿83﴾

پس چرا هنگامی که جان به گلوگاه می‌رسد (توانایی بازگرداندن آن را ندارید)؟!

56:84
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ ﴿84﴾

و شما در این حال نظاره می‌کنید (و کاری از دستتان ساخته نیست)؛

56:85
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿85﴾

و ما از شما به او نزدیکتریم ولی نمی‌بینید!

56:86
فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿86﴾

اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمی‌شوید،

56:87
تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿87﴾

پس آن (روح) را بازگردانید اگر راست می‌گویید!

56:88
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿88﴾

پس اگر او از مقرّبان باشد،

56:89
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ ﴿89﴾

در رَوح و ریحان و بهشت پرنعمت است!

56:90
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿90﴾

امّا اگر از اصحاب یمین باشد،

56:91
فَسَلَٰمٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿91﴾

(به او گفته می‌شود:) سلام بر تو از سوی دوستانت که از اصحاب یمینند!

56:92
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿92﴾

امّا اگر او از تکذیب‌کنندگان گمراه باشد،

56:93
فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ ﴿93﴾

با آب جوشان دوزخ از او پذیرایی می‌شوید!

56:94
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿94﴾

و سرنوشت او ورود در آتش جهنّم است،

56:95
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿95﴾

این مطلب حقّ و یقین است!

56:96
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿96﴾

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزّه بشمار)!

ترجمه: Naser Makarem Shirazi. متن: Tanzil.net. tanzil.net

زبان‌های دیگر: English · اردو · Русский · Türkçe · Bahasa Indonesia · Bahasa Melayu · বাংলা · हिन्दी · Français · Español · Deutsch · Português · Kiswahili